Blog Mr. Keating

Waarom ondernemende beroepsvaardigheden de toekomst zijn

Mon, 12 Apr 2021 19:10:25 GMT

Laat jongeren survivallen in de praktijk

Dertig jaar bij de zaak? Grote kans dat de studenten van nu dat niet meer gaan meemaken. En dan niet alleen omdat jongeren zelf houden van flexibiliteit en nieuwe uitdagingen. Nee, ook omdat jonge werknemers vaker te maken krijgen met kortlopende contracten en zzp-constructies. De arbeidsmarkt is veranderd en niet zo’n beetje ook. De vraag is alleen: hoe bereiden we studenten daar goed genoeg op voor? Ondernemende beroepsvaardigheden en hybride onderwijs bieden uitkomst.

21st century skills aanleren: nuttig of nutteloos?

Het algemene idee is dat studenten moeten beschikken over een breed palet aan generieke vaardigheden om straks te slagen op de arbeidsmarkt. We kennen ze inmiddels wel onder de noemer ‘21st century skills’. Denk aan probleemoplossend vermogen, samenwerken, creatief en kritisch denken, etc. Onderwijs en overheid promoten het aanleren van dat soort generieke vaardigheden volop. Het standpunt daarachter? Dat studenten met brede vaardigheden en brede kennis alles in huis hebben voor de snel veranderende arbeidsmarkt. Met die vaardigheden op zak zouden zij zelfs toekomstperspectief hebben als ze in een specialistisch of straks verdwijnend beroep aan de slag gaan.

Erik Meester, Sarah Bergsen en Paul Kirschner [1] (experts op het gebied van onderwijskunde en onderwijspsychologie) denken daar anders over. Zij zijn van mening dat generieke vaardigheden niet bestaan en dus ook niet aan te leren zijn. Vaardigheden zijn volgens hen, net als kennis, altijd domeinspecifiek en dus niet generiek.

Een voorbeeld:

Iemand die veel van geschiedenis weet, kan betere kritische vragen stellen over de rol van de Nederlandse regering in de Tweede Wereldoorlog dan een natuurkundige. Niet omdat diegene beter kritisch kan denken. Maar simpelweg omdat deze persoon meer over het onderwerp weet. Kritisch denkvermogen, creativiteit en andere vaardigheden zijn in die zin altijd verbonden aan een domein.

Volgens de drie experts is het dan ook een misvatting dat je kritisch of creatief leert denken door te oefenen en door de bijbehorende technieken aangeleerd te krijgen, los van een specifiek vak.

Wat is er dan wél nodig om studenten beter voor te bereiden op een toekomstige baan? In onze ogen is dat vooral een goede aansluiting van het onderwijs op de praktijk.

Toekomstperspectief steeds belangrijker bij studiekeuze

Het zit zo: de belangrijkste vraag van veel studiekiezers is “Wat kan ik straks met deze opleiding?”. Jongeren hebben tegenwoordig weer een grotere behoefte aan een duidelijk toekomstperspectief. Logisch ook. Zeker in een tijd waarin de economische vooruitzichten verslechteren en het werkaanbod niet voor het oprapen ligt. Niet gek dus dat beroepskeuze een groeiende motivatie voor jongeren is in de keuze van een vervolgopleiding. Het geeft ze een prettig gevoel als hun opleiding aansluit op een wereld, sector en/of functie waarin straks werk is.

Meer en betere samenwerking tussen onderwijs en beroepenveld

Op dit moment ervaren studenten binnen het mbo en hbo alleen nog een sterke scheiding tussen theorie en praktijk. Ook veel professionals in het onderwijs vinden dat opleidingen zich te weinig richten op het toekomstige beroepenveld en de skills die daarbij horen.

Hoe vaak gebeurt het nog dat studenten pas na hun eerste praktijkervaring het licht zien? En dat ze dan pas snappen waarom het studieprogramma er op deze manier uitziet en waarom bepaalde vakken zo belangrijk zijn.

Daarom lijkt hybride onderwijs een slimme zet. Oftewel: een combinatie van theorie en praktijk. Als je het onderwijs en de praktijk sterker met elkaar verbindt, is het voor studenten namelijk eerder duidelijk waarom ze vakkennis en vaardigheden nodig hebben om straks succesvol te zijn op de arbeidsmarkt. Dat draagt ook bij aan hun motivatie tijdens de studie.

Hybride onderwijs en ondernemende beroepsvaardigheden

Daarom luidt ons advies: laat niet alleen in je voorlichting zien waar afgestudeerden terechtkomen, maar creëer vooral in het opleidingsprogramma zelf meer samenwerkingsprojecten met het beroepenveld. Anders gezegd: streef naar hybride onderwijs waarin theorie aansluit op de beroepspraktijk. Geef toepassingen, onderzoeksvragen, en innovatievraagstukken van bedrijven en organisaties een plek in het onderwijs. Het liefst al vanaf jaar 1. En laat studenten in praktijksituaties bijdragen aan oplossingen.

Meer hybride onderwijs biedt ook de oplossing voor het eerder geschetste probleem van de huidige leermethode van de 21st century skills. Beter is het om studenten vaardigheden niet in theorie maar in de praktijk aan te leren. En dan specifiek in die specifieke situaties waarin je met de nodige vakkennis je vaardigheden toepast en traint. Zo maken de 21st century skills plaats voor wat wij ondernemende beroepsvaardigheden noemen.

Survivallen in de praktijk

Welke skills (of ondernemende beroepsvaardigheden) studenten in de toekomst nodig hebben om zich op de arbeidsmarkt te redden? Een scherpe blik laat zien dat die specifieke vaardigheden vaak nog niet staan beschreven in de kwalificatiedossiers en curricula. Daar ligt dus nog een actiepunt. Belangrijk is om studenten niet alleen op te leiden voor een eindkwalificatie, maar ook voor de weg naar hun toekomst. Maak jonge mensen flexibel voor verandering. Leer ze survivallen in praktijksituaties. En wel door ze de juiste ondernemende beroepsvaardigheden daarvoor aan te leren.

Professor Henry Jenkins schreef in 2009 al over de new skills. Van de selectie van vaardigheden die hij maakte, word ik zelf erg blij. Minder blij word ik van de verbastering die er uiteindelijk van is overgebleven onder de noemer ‘21st century skills’. Liever zou ik uitgaan van de onderstaande 11 vaardigheden van Jenkins. Die zijn wat mij betreft dé ondernemende beroepsvaardigheden waar we in hybride onderwijs in samenwerking met het beroepenveld mee aan de slag moet gaan:

Onderhandelen: het vermogen om door diverse (online) communities te bewegen, verschillende perspectieven te herkennen en respecteren, en andere normen te kunnen overnemen of volgen.
Netwerken: het vermogen om (online) informatie te zoeken, te bundelen en te verspreiden.
Simuleren: het vermogen om dynamische modellen van de wereld te begrijpenen te creëren.
Spelen: het vermogen om problemen op te lossen en creatief te verkennen in reële of virtuele omgevingen (ook in bijvoorbeeld games).
Representeren: het vermogen om andere identiteiten aan te nemen met het doel om te leren, te spelen en te ontdekken.
Oordelen: het vermogen om verschillende informatiebronnen te beoordelen op betrouwbaarheid en integriteit.
Toe-eigenen: het vermogen om media-inhoud op een betekenisvolle manier te gebruiken en te remixen om op die manier nieuwe dingen te creëren.
Schakelen: het vermogen om je omgeving te scannen en je aandacht snel te verleggen. Met name in een wereld die vecht om je aandacht moet je daar zelf de baas over blijven.
Transmedia-navigatie: het vermogen om een verhaallijn te volgen die verspreid is over meerdere mediakanalen.
Uitbestede intelligentie: het vermogen om digitale tools die je vermogens vergroten te leren gebruiken op een betekenisvolle manier.
Groepsleren: het vermogen om kennis te bundelen en kennis te delen met anderen voor een gedeeld doel, namelijk offline en online samenwerken in kennisgroepen.

Wat vraagt dit van het onderwijs?

Juist die 11 ondernemende beroepsvaardigheden verdienen wat mij betreft een plek in het studieprogramma. Om deze vaardigheden actief in kwalificatiedossiers van de opleidingen te krijgen, zijn twee dingen belangrijk: lef en communicatie.

Lef: wacht niet met het integreren van ondernemende beroepsvaardigheden, maar wees een pionier. Het is nu al nodig, dus begin nu.
Communiceer: leg duidelijk uit aan de studenten waarom bepaalde vaardigheden cruciaal zijn voor de arbeidsmarkt.

Een taak voor onderwijs en bedrijfsleven

Veel instellingen actualiseren hun opleidingsaanbod en vakkennis voortdurend, maar er is onvoldoende aansluiting met de vraag en behoeften van het beroepenveld. Kennisuitwisseling tussen bedrijfsleven en onderwijs en samenwerking tussen professionals en docenten is nog veel te vrijblijvend. Dat terwijl beide wel degelijk essentieel zijn voor de kwaliteit van het onderwijs en voor de benodigde vernieuwing.

Daarom streven wij naar hybride onderwijs waarin theorie en praktijk sterker met elkaar verbonden zijn. De uitdaging voor zowel het onderwijs als het bedrijfsleven is om nieuwe vormen van leren en werken te ontwikkelen om studenten juist die ondernemende beroepsvaardigheden te leren, die aansluiten bij hun behoeften én bij de veranderende arbeidsmarkt.

Wil je weten hoe je jouw opleiding kunt aansluiten op de behoeften van jongeren en op de arbeidsmarkt? Of wil je vrijblijvend met ons sparren over dit thema? Bel of app Arco via 06 – 81 83 37 02. Of mail arco @ mrkeating.nl. Nice to meet you!

[1] https://www.scienceguide.nl/2017/12/holle-retoriek-21st-century-skills

Voorlichting mist verbeeldingskracht

Thu, 21 Jan 2021 10:59:14 GMT

Merkdenken in het onderwijs biedt kansen

Het middelbaar en hoger onderwijs krijgt de komende jaren te maken met een krimpende instroom van eerstejaars studenten [1] . Instellingen en opleidingen worden dus in toenemende mate concurrenten van elkaar. Ook de diverse ranglijsten waarmee je instellingen en opleidingen kunt vergelijken op prestaties wakkeren dat aan. Dé manier om je te onderscheiden? Merkdenken in het onderwijs! Waarom is merkdenken dan zo kansrijk? En hoe draagt het bij aan betere voorlichting?

Meer aandacht voor merkdenken in het onderwijs

Vanwege de dalende studentenaantallen en ranglijsten als de Keuzegids en de Nationale Studenten Enquête is het niet gek dat onderwijsinstellingen en opleidingen steeds meer aandacht besteden aan hun profilering. Ze steken bewust tijd in het verbeteren van hun voorlichting, van hun (online) open dagen en ook van contacten met het beroepenveld. Staat daarmee het merkdenken in het onderwijs inmiddels op hetzelfde niveau als dat van marketeers in commerciële bedrijven? Nee, dat niet. Maar het begin is gemaakt.

Merkdenken loont

Merkdenken is ook voor het onderwijs zeer kansrijk. En merkdenken loont, want een sterk merk zorgt voor een krachtige marktpositie. Die merkpositie betaalt doorgaans uit in een voorkeur voor en loyaliteit naar een bepaald merk bij zowel klanten, voor het onderwijs zijn dat studiekiezers, studenten en beroepenveld, als bij medewerkers. Sterke merken worden simpelweg door meer mensen positiever gewaardeerd. Niet verrassend dus dat merkdenken – ook wel ‘branding’ – niet meer alleen is voorbehouden is aan commerciële organisaties. Ook bij organisaties met een ideëel profiel - zoals culturele bedrijven, goede doelen, overheidsorganisaties en onderwijsinstellingen - staat merkdenken hoger op de agenda.

Merken bouwen vanuit het hart

Wat onderscheidt merkdenken van de traditionele onderwijsvoorlichting? In het onderwijs gaat het bij voorlichting op o.a. open dagen vaak in de eerste plaats om rationele informatie, zoals de kwaliteit van het onderwijs en de inhoud en opbouw van het programma. Maar werkt dat ook? Marketing is de kunst van het verleiden. Marketeers bouwen een sterk merk waarmee mensen zich graag verbinden. Ze bouwen die merken via het hart. Dat is een andere route dan de route met rationele informatie.

Merken die tot de verbeelding spreken

Sterke merken spreken direct tot de verbeelding. Denk bijvoorbeeld aan het merk Levi’s. Naast spijkerbroeken koppel je het merk ook aan stoer, degelijk en eigenzinnig. Bij Dille & Kamille denk je aan puur, natuurlijk en eerlijk. En bij Coolblue denk je misschien aan service, vriendelijkheid en humor. Al deze merken roepen meteen heldere gevoelens op die verdergaan dan de feitelijke producten die ze leveren. Het ene merk is een held, het andere onschuldig; sommige merken zijn traditioneel en andere juist magisch en verfrissend.

Een sterk merk heeft dus een duidelijke merkpersoonlijkheid met karaktereigenschappen. Uitgangspunt voor het opbouwen van een sterk merk is de identiteit van een organisatie. Die wordt bepaald door gedrag, communicatie en symboliek. Branding is een vertaling van de identiteit en van de capaciteiten en kwaliteiten van de organisatie in communicatie waarin de kernwaarden van de organisatie goed tot uiting komen. Branding gaat over het vermogen om verhalen te maken en om die tot leven te wekken in de eigen organisatie en in de externe voorlichting.

Interne branding

Maar dat verhaal is niet het enige waar het bij branding om draait. Ook het gedrag van medewerkers is van grote invloed op hoe de doelgroep(en) het merk beleven. Dit wordt ook wel ‘interne branding’ genoemd. Daarbij gaat het erom dat het gedrag en de houding van medewerkers in lijn is met het merk van de organisatie. Je kunt je bijvoorbeeld vast voorstellen dat de service en behulpzaamheid van een vakkenvuller bij je lokale Jumbo-filiaal meer doet met je beeld over deze supermarkt dan een vluchtige tv-commercial. Zo versterken medewerkers het verhaal achter het merk en brengen ze dat tot leven. Voor het onderwijs is dit ook zeer kansrijk; onderwijs is tenslotte echt mensenwerk.

Merkdenken: een mooie uitdaging voor het onderwijs

Zeker voor het onderwijs ligt er een mooie uitdaging om een betekenisvolle merkidentiteit te ontwikkelen door merkdenken in het onderwijs te omarmen. Een identiteit die relevant en aantrekkelijk is voor jongeren en voor het beroepenveld. En die ook intern richting geeft aan de organisatie en medewerkers inspireert. Dát helpt onderwijsinstellingen om goed beslagen ten ijs te komen en om hun opleiding op zo’n manier over het voetlicht te brengen dat ze in de “concurrentiestrijd” de juiste studenten weten aan te trekken en vast te houden.

Wil je weten hoe je jouw opleiding het beste profileert op basis van je identiteit en kernkwaliteiten? Of wil je vrijblijvend met ons sparren over dit thema? Bel of app Mr.Keating via 06 – 81 83 37 02. Of mail arco@mrkeating.nl. Nice to meet you!

[1] Onderwijsincijfers.nl/kengetallen/hbo/studenten-hbo/prognose-aantal-studenten-mbo/hbo (prognose ontwikkeling 2035).

Tijd - heb je even?

Mon, 18 Jan 2021 17:13:30 GMT

Hoe kan het dat een jaar uit mijn studententijd eindeloos leek?

Het is een vraag waar ik laatst mijn hoofd over brak en waarop ik hard naar een antwoord op zoek was. Die zoektocht door Google en literatuur leverde me een paar mogelijke verklaringen op.

Oké, eerst de wiskundige verklaring. Claudia Hammond, psycholoog aan de Britse University of Sussex, beschrijft een aantal theorieën in haar boek ‘Supersnel slow motion’. Eén daarvan is gebaseerd op pure wiskunde. De gevoelsmatige tijdsduur van een jaar hangt af van zijn lengte ten opzichte van de totale levensduur van een persoon dat moment. Voor een 18-jarige is een jaar een achttiende van zijn leven. Voor een 56-jarige is dat een zesenvijftigste van zijn leven. Daarom duurt een jaar voor een 18-jarige lang, en is een jaar voor mij zo voorbij.

Hm, de pure wiskundige verklaring vind ik om eerlijk te zijn geen lonkend perspectief...

Door anderen heb ik me laten vertellen dat de tijd op de klok niets zegt over de tijd die verstrijkt in ons brein - de gevoelsmatige tijdsduur. Die laatste is relatief. Hedderik van Rijn, hoogleraar neuro- en cognitiewetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen, geeft de verklaring: “(…) Hoe meer spannende, gedenkwaardige momenten je meemaakt, hoe langer de tijd achteraf voor je gevoel duurt.”

Kijk, dat spreekt mij meer aan!

Als jongvolwassene doe je veel eerste ervaringen op. Je gaat in een nieuwe omgeving studeren, je verlaat het ouderlijk huis, je moet zelf leren koken, je krijg misschien je eerste serieuze relatie, en je begint aan je eerste grote-mensen-baan. Nieuwe ervaringen maken indruk. En dat zorgt ervoor dat herinneringen diep in je geheugen gegrift staan. En hoe meer herinneringen je hebt aan een tijd, hoe langer die lijkt te hebben geduurd.

Herken je dat?

Ik wel!

Natuurlijk staan meerdere eerste ervaringen in mijn geheugen gegrift. Mijn eerste serieuze baan waarin ik in het begin vooral probeerde niets fout te doen, mijn trouwdag, de aankoop van mijn eerste huis, de heftige emoties bij de geboorte van mijn kinderen en het enorme gevoel van verantwoordelijkheid dat me daarna overviel. Maar niet alleen leuke eerste ervaringen. Het overlijden van mijn vader was nog zo’n gebeurtenis waarin de tijd stilstond - die week was oneindig lang.

Ook de afgelopen maanden waren voor mij zo’n memorabele periode – in positieve zin. Die maanden stonden namelijk in het teken van de oprichting van Mr. Keating. Mijn meest spannende eerste ervaring sinds jaren, moet ik bekennen. Waarom? Omdat ik volledig op mezelf was teruggeworpen. Na bijna tien jaar als directeur bij een bedrijf gewerkt te hebben, moest ik mezelf opnieuw uitvinden voordat ik een volgende stap kon maken. Ik ging van onzekerheid en twijfel naar langzaamaan meer richting en ontbrandende ambitie. Het was prachtig om te zien hoe na dat eerste begin de contouren van mijn eigen bedrijf langzaam duidelijk en concreet werden. Eerst alleen, maar daarna met de support van vele mensen uit mijn netwerk en van (oud-) opdrachtgevers. Zo kwam Mr. Keating echt tot leven! Een mijlpaal die ook de start van de samenwerking met Monique en Henno markeert.

Hoe snel de tijd zal gaan? Dat zal de tijd leren �� Maar dat ik sta te popelen om nog veel meer eerste ervaringen met Mr. Keating te beleven – dat is één ding dat vaststaat.

Arco Bregman start Mr. Keating

Wed, 06 Jan 2021 16:55:21 GMT

Laten we onderwijs en jongeren dichter bij elkaar brengen

Keuzes over studie en werk zijn niet eenvoudig voor jongeren. Tegelijkertijd kan ik me er niet bij neerleggen dat maar weinig jongeren met echte overtuiging kiezen voor een studie. En dat er veel studenten uitvallen in hun eerste jaar. Daarom ben ik Mr. Keating gestart: een netwerkbureau dat onderwijsprofessionals helpt om hun voorlichting en studieprogramma beter af te stemmen op de belevingswereld van jongeren.

Studiekeuze: niet rationeel, maar emotioneel

Waar zit het ‘m dan precies in dat de verbinding van jongeren met een opleiding nog vaak ontbreekt? Veel onderwijsinstellingen sturen op studiekeuze als een rationeel proces. Dat terwijl jongeren eerder keuzes maken op basis van hun gevoel. Een zakelijke boodschap alleen is daarom niet toereikend. Je moet jongeren aanspreken op hun eigen motivaties met een inspirerend verhaal dat, via het hart, aan hun wereld raakt.

Dat laatste is waar Mr. Keating onderwijsinstellingen bij helpt. In die zin is Mr. Keating anno 2021 gelijk aan de Mr. Keating uit de film ‘Dead Poets Society’. Hij maakte destijds de lesstof interessant en relevant voor zijn studenten. Hij moedigde de jongens aan hun eigen dromen te volgen, los van wat anderen daarvan vinden.

Mr. Keating brengt onderwijs en jongeren dichter bij elkaar

Hoe we dat doen? Door de kernkwaliteiten van een opleiding beter te verbinden met de motivaties en de belevingswereld van studiekiezers en studenten. Op die manier creëer je als opleiding je eigen unieke en voor jongeren relevante verhaal. Door dat verhaal vervolgens intern door te vertalen en naar buiten toe uit te dragen, gaat dit verhaal leven. Zo krijgen jongeren een realistisch beeld van een studie en kunnen zij beter een weloverwogen keuze maken. Het resultaat? Meer succes voor studenten en de eigen organisatie.

Wie is Mr. Keating?

Wij zijn Monique Peeperkorn, Henno Oldenbeuving en Arco Bregman en we hebben elkaar gevonden op het kruispunt van onderwijs met jongeren. We werken al jarenlang, vanuit een eigen onderneming en specialisme, met thema’s als studiekeuze, motivatie, verschillen tussen jongens en meisjes, ondernemerschap en merkdenken in het onderwijs. Samen vormen we het hart van het nieuwe netwerkbureau Mr. Keating, waarvoor we ook samenwerken met een web aan andere specialisten.

Advies over jouw onderwijsvraagstuk?

Ook jou helpen we graag om de unieke kenmerken van je opleiding te vertalen naar een unieke profilering. Wij stellen een passende aanpak op en zorgen ervoor dat het team die aanpak ook kan doorvoeren – in de voorlichting en in de opleiding als geheel.

Juist tijdens corona is het meer waardevol dan ooit om de verbinding met studiekiezers beter aan te gaan. Het afstandsonderwijs en de online studievoorlichting maakt het er voor studiekiezers en studenten niet makkelijker op. Integendeel, door het afstandsonderwijs bestaat een grote kans dat jongeren zich (nog) moeilijker kunnen verbinden aan een opleiding. Hoog tijd om actie te ondernemen!

Ook voor jou staan we graag klaar. Een keer vrijblijvend kennismaken? Bel of app Mr. Keating via 06 – 81 83 37 02. Of mail arco@mrkeating.nl. Nice to meet you!